10-10-10

Diagnose ...

Deze blog heb ik omgevormd: heel veel mensen vragen mij om hen op de hoogte te houden maar om telkens zelf iedereen persoonlijk te bellen en telkens hetzelfde verhaal te moeten doen, vraagt voor mij veel energie. Ik heb liever dat ik gebeld wordt of dat jullie langskomen dan dat ik zelf iedere keer hetzelfde verhaal moet doen en als jullie dit blogje volgen dan zullen jullie weten, wat er precies gebeurd. Voor alle duidelijk: alle telefoontjes en bezoekjes zijn meer dan welkom!! In principe ben ik ganse dagen thuis en ik babbel nogal graag zoals jullie weten ;-p. Dus iedereen meer dan welkom :-). Hier komt mijn verhaal:

Sedert 11/07/2010 heb ik last van een schouderpijn: die dag had ik tijdens de 6-urenloop van Aalter sponzen aangereikt en de huisarts ging er op 15/07/2010 van uit dat het om een ontsteking van de schouder ging. Op 26/07/2010 naar het UZ-Gent geweest waar foto's gemaakt werden en die ook zeiden dat het onsteking van de rotator-cuff pezen ging: pezen die allemaal op het schouderdak toekomen. Er werd mij 2 weken huisarrest voorgeschreven waarvan ik maar 1 week volhield en de tweede week al naar mijn baas belde dat ik liever terug zou werken :-). Een echte ambtenaar ben ik :-). Op 09/08/2010 terug naar UZ Gent waar ik een cortisonespuit van Prof. De Wilde kreeg. De cortisonespuit hielp wel qua pijnbestrijding maar naar bewegelijkheid van mijn arm niets. Onmiddellijk een afspraak gemaakt met Dr. Petré (ziekenhuis Izegem) waar ik moest wachten tot 23/09/2010 om op consultatie te gaan. Inmiddels terug naar UZ-Gent op 09/09/2010 om te kijken hoe het na de cortisonespuit ging. Intussen begon de pijn terug erger te worden (mede ook door het uitwerken van de cortisone). Opnieuw foto's waaruit Prof DeWilde van UZ-Gent besloot dat het om een Os Acromiale ging oftwel een niet volgroeid schouderdak. Hij zei dat ik ermee moest leren leven en dat het ook nog maar enkele maanden was dat ik schouderpijn had en dat dat in hun termen nog kort was.

Op 23/09/2010 mocht ik dan naar Dr. Petré (ziekenhuis te Izegem) waar ik de foto's toonde die genomen waren in het UZ Gent op 26/07/2010 en 09/09/2010: hij vermoedde een botcyste en raadde aan om zo snel mogelijk een NMR te laten uitvoeren. Dit ging door op 30/09/2010 waar ik na 10 minuten in de machine te liggen er terug uitgehaald werd om kleurstof in te spuiten en er terug voor 10 minuten onderlag. 's Anderdaags kreeg ik telefoon van het secretariaat van Dr. Petré met de vraag of ik om 13u wou langs gaan en dat Dr. Petré uit de operatie zou komen om mij dan te zien. Toen wist ik: hier is iets niet goed aan de gang.... In de voormiddag nog naar de huisarts geweest die de uitslag opvroeg en zei 'Oei' waarna een stilte en niet goed wist wat te zeggen. Het bleek dus om een tumor te gaan. Dr. Petré vertelde in de namiddag dat de specialisten voor het behandelen van bottumoren in Leiden (Nederland) zitten maar als buitenlander geraak je daar niet binnen en het ziekenhuis die ermee samenwerkt is UZ Antwerpen. Hij zou contact nemen met Prof. Somville (UZ Antwerpen) om zo vlug mogelijk een afspraak te maken.

Op 7/10/2010 ben ik dus bij Prof. Somville geraakt (wat nog wat voor verwarring zorgde aangezien het secretariaat van Prof Somville niet op de hoogte was, omdat de afspraak tussen Dr. Petré en Prof Somville rechtstreeks gemaakt was). Nu komt een periode van onderzoeken om uit te maken wat het precies is en of er al dan niet uitzaaiingen zijn. Bloed werd reeds op 07/10/2010 afgenomen. Volgende week is week van onderzoeken: maandag 10/10/2010: PET-scan (met radiactief suiker en vervolgens scan van gans mijn lichaam van teen tot hoofd) gevolgd door CT-scan van de buik en CT-scan van longen. Hierna zal ik algauw weten of er al dan niet uitzaaiingen zijn. Dinsdag: pre-anesthesie onderzoeken en vervolgends donderdag 14/10/2010 biopsie onder volledige narcose (maar wel in dagkliniek: dus in principe 's avonds thuis). De resultaten van de biopsie duren ca. 6 dagen.

Dus nu is het hoopvol afwachten en ik vroeg aan de Prof Somville of er ook nog iets positiefs is: hij antwoordde hierop: 'Als er te opereren valt en dat is afhankelijk over welke tumor het gaat, dan is het een plaats die ik zie zitten om te opereren maar weet dat je schouder er niet meer als een schouder gaat uitzien en ook zal ik beperkingen blijvend hebben'.

En te bedenken dat ik een tweetal weken nog een 20 km liep op gemak weliswaar en in een ietwat verkrampte houding maar toch....

Vanaf nu neem ik dag per dag en probeer ik van elke dag te genieten.

Ik kan me inbeelden dat voor velen het moeilijk is om te reageren hierop; ik kan enkel zeggen dat ik er heel open en rechtuit mee omga. En dat je niet bang mag zijn om 'iets' verkeerds tegen mij te zeggen, probeer zo normaal mogelijk te doen (ik kan zeker begrijpen dat dat ook moeilijk is hoor) en aub hou jullie niet in. Ik heb liever veel mensen rondom mij te horen en te zien dan niemand te zien. De steun betekent heel veel voor mij.

Hopelijk kan ik in een volgend blogje iets van positief nieuws schrijven.

 

13:24 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

Commentaren

We duimen mee, wensen je vel sterkte en hopen op een spoedig hestel.

Gepost door: Dirkjogt | 10-10-10

ik ben sprakeloos.... ook ik weet dat de grond op een paar seconden onder je voeten kan weggemaaid worden en dat het niet altijd makkelijk is positief te blijven. Het is hoe het is en daar kan je momenteel niets aan veranderen dus kan je maar beter positief denken en dat doe jij blijkbaar heel goed. Het feit alleen al dat je er mee naar buiten komt is sterk van je. En ook wel nodig want hoe cliché het ook klinkt maar gedeeld leed is half leed. Een mens is niet gemaakt om zulke zware emoties alleen te dragen. Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke, verwarrende periode vol extreem grote vraagtekens en dat meen ik echt uit de grond van mijn hart!!!

dikke knuffel
Annick

Gepost door: annick | 10-10-10

wij duimen alvast mee, met de ganse gezin staan wij achter u, als ik tijd heb kom ik allesinds nog langs, moe gewoon nog kijken welke dag het pas, allesinds van de week nog, bel je op voorhand welke dag, musschien morgennamiddag, dan is de winkel gesloten.

Gepost door: anja | 10-10-10

Reageren is idd niet zo makkelijk, maar hoe we 't ook verwoorden, de idee is dat we begaan zijn en ook nen keer extra aan jou zullen peizen op de 'spanningsmomenten'. Veel sterkte !

Gepost door: jogginggirl | 10-10-10

Veel sterkte en spoedig herstel.

Gepost door: Luc | 10-10-10

lieve sandra en wouter, je weet het hé, je bijt je hierin vast, verliezen is nog nooit een optie geweest en nu zeker niet, je hebt een verzorgd toplichaam, de spirit is er, de liefde is er, dit mag en kan niet mis gaan! ik zal er altijd zijn op alle mogelijke manieren.
dikke knuffel renate

Gepost door: renate | 10-10-10

Sandra, wat een nieuws... Vincent en ik duimen voor een heel vlug herstel. Wouter en jij zullen een niet al te leuke periode door moeten, we leven met je mee. Sterkte he!

Gepost door: Chris | 10-10-10

Veel sterkte en blijven hopen dat je de volgende dagen wat positiever nieuws krijgt. Wij duimen mee.

Gepost door: Herman | 10-10-10

Ik weet niet goed wat zeggen... Ik wens je het beste toe en hoop op een spoedig herstel!

Voor de rest, blijven bloggen, kan erg helpen in moeilijke tijden! Alles eraf schrijven kan opluchten!

Veel liefs

Lien en Laurens

Gepost door: Lien | 10-10-10

veel sterkte Sandra, hopelijk snel positief nieuws...

Gepost door: Peter | 10-10-10

Sandra , je weet hoe ik al altijd bewondering had voor je prestaties ,voor je gemotiveerd zijn , in feite ben je een voorbeeld voor iedereen die eens zou durven "Puppen" (weet je wel , niet klagen je tanden erin zetten !! dat doe jij toch altijd hé ???? WEL meid nu mag je dit nog eens doen op een heel ander manier ,zet je tanden er maar goed in en je komt daar wel doorheen ,zoals we je kennen met wilskracht !! en volle moed !!!met energie ,daarbij gaan wij (je schat je vrienden je familie en en en ) je zeker helpen ! je er doorheen sleuren dus !!!! kom op meiske ! veel courage en vecht !!! dikke knuffels en kus
Katrien en Christ

Gepost door: Katrien en Christ | 11-10-10

hey, wat er ook gebeurd, blijven gaan, net zoals op uw wedstrijden, en weet, die heb je ook gewonnen hé. is wel een schok om te lezen, mijn euforie is direct getemperd. gelukkig ben je een babbelgat, en iedereen die je kent zal zeker blijven tetteren met je. wensen je samen met wouter een positieve week met enkel goed nieuws. hou je sterk hé. knuffel patje en stef.

Gepost door: patje | 11-10-10

Ik voelde me eerst een beetje schuldig toen je geblesseerd geraakte aan je schouder na 11 juli. Je was immers speciaal komen supporteren voor alle ultra-lopers en je was niet te beroerd om in te springen en te helpen bij het aangeven van sponzen. En dan hoor je dit, maar je weet dat we er zijn voor je... eens chatten via face-book of misschien eens afspreken. De komende dagen zal er veel onzekerheid zijn maar zoals ik al zei op fb: je bent een vechterke hé. We duimen voor een beetje positief nieuws.

Gepost door: Spencerwoman | 11-10-10

Hoi Sandra, ik wist dat je last had van je schouder, maar had er geen idee van dat het zo ernstig was. Hopelijk snel nieuws, kan mij voorstellen dat dat wachten zenuwslopend is, hou ons zeker op de hoogte he!!
Groetjes
Wendy

Gepost door: Wendy | 11-10-10

veel sterkte meiske

alle grysperre staan achter jou .

als we kunnen helpen moet je maar roepen .

Gepost door: marlon | 11-10-10

Op 11/7 nog sponsen gedeeld, zelfs tot laatste gebleven in kantine nog beetje geholpen. En nu dit bericht. Was schrikken. Hopelijk valt het allemaal mee

Gepost door: cremke | 11-10-10

Sandra,

heel veel sterkte gewenst!
weet dat sporters altijd iets meer kunnen, dat zal nu ook voor jou gelden!

André

Gepost door: André | 12-10-10

De commentaren zijn gesloten.