06-11-10

Na de eerste chemo...

Omdat ik hier en daar al opgevangen heb dat mijn blogje niet ge-updated wordt en de bezorgdheid, zal ik nog een ietskes neerschrijven.

 

Na de eerste chemo kwamen we buiten, toen was het rond 19u30: toch wel goed donker en een oudere man aan het ronddolen die wat angstig rondkeek en ons aansprak: 'ik denk dat mijn auto gepakt is (met een antwerps accent)'. Nu moet je weten dat het zo'n grote parking is bij die kliniek en in het donker nogal verwarrend kan overkomen waar je je auto juist geplaatst hebt. Zodus kalmeerden we eerste de man wat en zochten we samen naar zijn auto. En ja, nog geen kwartierke later vonden we zijn auto. Onze goeie daad zat erop.

 

Dan vertrokken we naar huis: een uurke in de auto zodat we rond 20u30 thuisgekomen zijn. Een lange dag maar vooral blij dat eerste sessie gestart is. Volgende dag stond ik op en ik voelde me goe, echt goe. We zijn momenteel bezig met verbouwingen in onze badkamer waardoor we een aparte mobiele douchecabine hebben: sedert mijn chemo is dit steevast mijnen zangstudio geworden :-). Op zaterdag moest ik nog om de spuit bij de dokter om de witte bloedcellen een boost te geven. En zaterdagavond rond 20u begon ik toch wat moe te worden: iets wat normaal niet mijn gewoonte is (;-p).  Zondag ben ik dan naar de veldloopcross in Moorslede gaan kijken, het was prachtig weer en enkel schone spannende wedstrijden gezien.

Tot op vandaag voel ik me dus prima, geen enkel bijwerking ondervonden. Sedert zondag voelde ik terug een been op de bovenkant van mijn schouder en een putteke op de plaats waar er voorheen een bult zat (ook de locatie waar biopsie genomen werd). Sedert enkele dagen kan ik ook terug naar de mensen zwaaien met mijn rechterhand. De arm is beweeglijker. Ook heb ik vanaf donderdag mijn morfinepleister gehalveerd. Het enige wat ik nu nog wat voel ik lichte rugpijn en lichte tintelingen in de uiteinden van de vingertoppen rechterhand. Ik contacteerde op woensdag de dokter om een paar zaken te vragen. En die vertelde me dat de tintelingen in de vintertoppen zouden afkomstig komen van mijn rug: ik heb een rugletsel waarbij een lymfoon tussen de wervel nogal dicht bij een zenuw zit maar het is een kleine zenuw. Dit moet in de gaten gehouden worden. Voorts ben ik verboden om te lopen: door de botletsels zijn de botten wat broos, maar ik mag wel fietsen mits ik geen pijn heb (en uiteraard op het gemak ;-p).

Ik haalde aldus mijn "roze" fiets te boven (de roze fiets die ik won bij mijn overwinning in halve marthon van Izegem vorig jaar) en met een paar aanpassingen (stuur zo hoog mogelijk) deed ik reeds een eerste fietstochtje als begeleider van mijn loopvriendinnekes Hilde en Katrien langs De Leie. Je kunt niet geloven wat een deugd dit me deed: het was dus geleden van eind juli dat ik nog eens meer dan 100 meter met de fiets kon rijden (de vorige keer moest ik na 100 meter afstappen omwille van teveel pijn in de rug). Zodus, ben ik nu weer wat mobieler en kan ik kleine boodschappen met de fiets zelf doen, tot voor kort was ik enkel aangewezen op mijn voeten. Auto rijden ben ik verboden omwille van morfinepleister en voorheen kon ik ook niet echt omdat mijn schouder te  pijnlijk was. Ik ben ervan overtuigd dat ik nu pijnvrij zou kunnen rijden, maar ik doe het niet hoor, ik fiets liever (kwestie van mijn haren nog eens de wind te laten voelen).

Voila, dat is het zowat, en ...o ja, de pruik die staat klaar in de kast, maar heb ook een tof mutske gekocht. Voorlopig staan al mijn grijze haren er nog op (en de andere oook nog).

Eerstvolgende doktersafspraken: maandag 08/11: bloedcontrole met nadien doktersafspraak (als bloedcontrole ok is dan is volgende chemo voorzien 12/11 anders wordt het opgeschoven) en ook nog de NMR borst.

Toedeloe, tot de volgende update (in de loop van volgende week).

 

10:21 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

ho, ik wou echt dat sommige mensen in jouw situatie ook een beetje van jouw positiviteit zouden bezitten. Die eerste chemo is blijkbaar vaak de 'makkelijkste'. Vanaf sessie twee zou je wel es wat vermoeider kunnen zijn. Maar dan rust je wel wat meer he ;-)
Succes maandag met de bloedcontrole en nmr !

Gepost door: Chris | 06-11-10

Jij gaat je er vlotjes doorheen slaan met deze instelling . Houden zo he ! En bij een dipje of wat problemen zijn de bloggers er ook nog altijd om je te steunen ! Blijf schrijven ! De goede en de slechte dagen !
Ik wens je heel veel moed en sterkte toe !

Gepost door: coach mario | 06-11-10

Je hebt alvast een prima start genomen ! En met die vechtlust zal je die beestjes niet te veel kansen geven ;-) Geniet maar van de 'rose tochtjes' !

Gepost door: veerle | 06-11-10

Goed zo dat je plezier had met het fietsen, en je hebt een vechtlust die mag gezien worden, alles komt ok.

Gepost door: Luc | 06-11-10

Dag Sandra, we hebben elkaar in januari ontmoet tijdens de spinning for Paraguay. Ik hoorde vandaag van Wendy en Mario wat er met jou aan de hand is en ik was er echt wel even niet goed van. Ik bewonder enorm je strijdlust die ik hier op je blog te lezen krijg, en je positieve ingesteldheid. Velen zouden de moed laten zakken, moesten ze in jouw plaats zijn. Ik ga hier regelmatig even komen piepen om te lezen hoe het met je gaat en wens je in ieder geval ongelooflijk veel moed toe en duim uiteraard met iedereen mee dat je de chemo goed doorkomt en dat je snel weer helemaal genezen geraakt. Hopelijk kan je af en toe nog van die leuke fietstochtjes genieten in deze moeilijke periode! Sterkte!!

Gepost door: Ruthje | 06-11-10

De commentaren zijn gesloten.