13-11-10

Tweede chemosessie

Gisteren, vrijdag 12/11 stond de tweede chemosessie gepland. Wouter moest werken in Brussel van 8u ot 16u en ik moest in UZ Antwerpen zijn om 8u. En aangezien ik toch altijd één uur op voorhand daar wil zijn, was dit ideaal en kon Wouter mijn vader, die mij de ganse dag gezelschap zou houden, en mij aan de draaideur van het UZ afzetten tegen 7u (en dat zonder dat we een spatje regen op ons kregen, wat een service !! :-)). Na zijn werkuren zou hij ons dan komen afhalen, in het beste geval zouden vader en ik een beetje op hem moeten wachten (dachten we, wishfull thinking achteraf ;p.....).

Soit om 7u stonden we daar dus: pas om 8 u gaat de deur open van de dienst hemotologie/oncologie open. De zenuwen die ik had, deden me meerdere malen crossen naar het toilet :-). Om kwart voor acht stond ik ook al aan de deur klaar: ik was niet alleen, algauw stonden we daar met een viertal mensen. En plots 'klik' en konden we ons kaartjes op de toog leggen (zo gaat het bij de habitués: die leggen het kaartje van UZ antwerpen en SIS-kaartje samen op de toog van de balie). En dan was het wachten totdat we geroepen worden voor de bloedafname. Dus eerst was er nog de bloedcontrole en pas als die OK is, dan krijg je chemo. Om 8u15 werd ik geroepen en vroeg de  verpleegster: steek ik al direct het infuus? euh .. even twijfel (ik en naalden geen goeie combinatie) maar het zou toch moeten gebeuren als ik chemo kreeg, dus zei ik 'ja', dan ben ik daaral vanaf :). En het moet gezegd: ze deed het heel voorzichtjes en toen zei: je mag terug ademen hoor (jaja, ik zat vreed op mijn gemak ;p). En dan terug naar de wachtzaal, alwaar mijn vader geduldig op mij wachtte :). In principe zijn de resultaten van het bloed binnen het uur gekend. Ik had een afspraak bij de Dr. om 9 u. Rond 8u30 merkte ik plots een bekend gezicht: de man (Robert) die de vorige keer bij mij in de kamer lag samen met zijn vrouw (Rosette).  Vorige keer toen we samen lagen, hadden we veel getetterd en we vroegen aan de balie of niet terug samen konden liggen. Dat kon niet zei ze. Hij moest in principe om 11 u bij de dokter dus ik zou, bij dagopname, de eerste zijn die me bij het verpleegsterkwartier moest aanmelden om een bed toegewezen te krijgen. Ik beloofde om daar ook mijn best te doen om ons hotelkamer samen te boeken ;-). We waren nog volop aan het babbelen toen mijn Dr. me riep (het was toen ca. 9u30) voor de resultaten: die waren prima, ook nieren zeer goed. Ik vertelde trots dat ik geen morfinepleisters meer gebruik: ze knikte instemmend en toen ik zei: de enige plaats waar ik nog wat voel ik waar u de beenmergpunctie nam, dan glimlachte ze: dat is normaal. (ja, een beenmergpuntie, dat is precies of ze wringen een schroef in uw been, je voelt veel geduw en getrek). Enfin, ze was heel content over de bloedwaarden zei ze en ik dien in het vervolg enkel nog iets voor de nieren te nemen de dagen dat ik cortisone neem. Cortisone wordt toegediend op de dag van de chemo en de eerstvolgende vijf dagen er na, één pilletje (75 mg) 's morgens. Het pilleke voor de maag dien ik dagelijks verder te nemen. Ze zei ook dat ze deze keer geen afbouw na die vijf dagen voorziet maar inééns van 75 mg naar O mg. Een gevolg kan zijn dat ik me futloos voel (ja, vorige keer bij de afbouw voelde ik mij gewoon wat kalmer, ervoor door de cortisone ben ik nogal fel en had ik het bijtijds het gevoel dat ik over een tafel wou springen ;-)). Benieuwd hoe mijn lichaam zal reageren...

Rond 9u50 stond ik aan het verpleegsterkwartier voor de toewijzing van de kamer en ik vroeg onmiddellijk: vorige keer lag ik bij Robert en zouden we dit keer niet terug samen kunnen liggen: het is wel zo dat hij pas om 11 u bij de Dr. moet. De verpleegser zei: ik zal je dan in kamer 5 bed 2 steken, dan is bed 1 vrij en zullen we eerst de kamer ervoor volstoppen. Eens ik mijn valies en laptop in de kamer afgezet had, ging ik terug naar de wachtzaal en zei tegen Robert: kamer 5 bed 1 is voorlopig gereserveerd...

En toen was het wachten en wachten en wachten (en zowel mijn vader en ikzelf zijn nu niet bepaald de meest geduldige mensen ;p, ik nog iets erger dan hem... ). Gelukkig is er dan facebook :-). Dan kreeg ik een Zyrtec pilleke om allergie van de vorige keer tegen te gaan (tegen het lichaamsvreemd eiwit). En dan was het terug wat wachten en ik denk dat ze rond 11 u gestart zijn met de premedicatie: cortisone en paracetemol, maar dat duurt al bij al niet lang. Telkens als één baxter leeg is, moet je bellen. Euh ... maar ik stuurde steevast ook mijn vader naar het verpleegsterkwartier (aja, ik dacht hoe rapper ze komen, hoe rapper ik ervan af ben). En plots kreeg ik een kamergenoot: een pakistaanse vrouw... het was dus niet gelukt om samen met Robert op de kamer te liggen. Daarna terug wachten: ik liep (lees wandelde) al eens heen en weer door de gangen :-). De verpleegster zei: we zijn je niet vergeten hoor maar de prechemo (dat lichaamsvreemd eiwit) en de chemo zelf zijn nog niet klaar. Door de feestdag de dag ervoor was er een grotere toevloed aan patiënten (dan normaal voorzien) en er waren ook minder verpleegsters aanwezig (verlengde weekendjes: wie wil dit niet hé). Rond 12 uur denk ik, kwamen ze met mijn prechemo. Terug werd het geleidelijk opgebouwd maar nu iets rapper dan de eerste keer. Intussen kreeg ik bezoek van Robert en Rosette die zeiden dat Robert eerst nog een nierscan diende te ondergaan om 14u15 en pas daarna het akkoord kon krijgen van al dan niet chemo, nadien kwamen ze nog eens langs: hij zou toch chemo krijgen. Bij mij liep de de prechemo goe, geen allergische reactie gehad, uitgezonderd één keer een occlussie van de draden (en dan begint het bakje die het debiet regelt een hels lawaai te  maken). En dan zie je in het infuus met name inhet het fijne buisje dat zo een boogje maakt, bloed terugkomen. En ja, ik kan daar dus niet tegen: bloed zien en ook mijn vader niet, grote helden zijn we hoor. Tuurlijk stuurde ik mijn vader naar het verpleegsterkwartier maar het bleef maar duren: ik was er niet gerust in (ja, ja, op bloedvlak: een grote 'trunte'). Toen kwam de verpleegster en het was aan het begin van het infuus waar het wat geplooid zat: wat tape erop en weg was ze. Niet veel later terug gebiep van mijn bakske: low flow zei het, dedju, wat nu weer dacht ik. Mijn vader terug naar de verpleegster zeggende: 'ze ziet weer bloed'. De keer ervoor had ik gezegd dat ik niet tegen bloed kon... Ze kwam mee met mijn vader en ze zei: het zakje is leeg. Wat was ik opgelucht, toen was het vier uur en konden de 'echte' chemo beginnen. De chemo bestond net zoals vorige keer uit 3 zakjes: 1 zakje van ca. half uur en 2 zakjes van ca. 15 minuten en tussenin spoelen). Rond 16u25 was Wouter al terug bij ons. Tegen 6 uur was ik ervanaf. Na nog eens langs te gaan bij Robert en Rossette vertrokken we richting huiswaarts.

Rond half acht kwamen we thuis (na een uur en een beetje rijden, grotendeels op autosnelweg in gietende regen....) en wuifden mijn vader uit, al bedankend om de ganse dag mijn gezaag en gecommandeer (ja, ik kan er wat van hoor!!) te aanhoren.

Aja just, wat ik gegeten heb? Awel, 's middags vier bruine boterhammen met choco en confituur, als vieruurtje: één peer en één volle yoghurt natuur en als vijfuurke: een vezelbitterfoodkoek en om half acht: twee tassen soep met boterhammen met kaas.

Voila, nu, zaterdagmorgen, voel ik me goe, net zoals de vorige keer en moet ik vandaag nog net zoals de vorige keer terug een spuit krijgen voor de witte bloedcellen.

Eerstvolgende dokterafspraak: volgende week vrijdag 19 nov. (bloedcontrole).

Op naar de derde sessie!!

 PS: nog steeds prachtige eigen lokken, maar begin al hier en daar nu en dan prikkeling op mijn hoofdhuid te voelen ...

 

08:49 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Je bent in goede handen en je bent zeker geen trunte maar een sterke madam.

Gepost door: Luc | 13-11-10

sterkte ee meiske .

het komt allemaal in orde .

Gepost door: marlon | 13-11-10

Allé weeral een sessie die erop zit! ...Chapeau zu!
Ik kan enkel maar beamen wat hiervoor al werd gezegd: ge zijt een sterke madam!!
Veel sterkte!

Gepost door: Charline | 13-11-10

Blij dat alles goed verloopt joepiii. Tof initiatief die blog, zo kan je alles van je af schijven zonder 100keer hetzelfde te vertellen en wij kunnen alles goed volgen. groetjes aan iedereen
Eric en Annick

Gepost door: eric | 13-11-10

hey .... just terug van weekendje Maaseik met Gavertrimmers... het eerste wat ik nu moest doen, was kijken of je reeds een verslagje had geschreven !! en jaja, she's back !! goed zo Sandra !!
zijn blij te lezen dat het terug beter gaat met u!
moest alleszins de groetjes doen van Ronny Verhulst!
en ik kom misschien deze week eens binnen hé ... voor tetter, tetter, tetter !!

groetjes en knuffel
Hans, Heidi & Indy x

Gepost door: Hans Detavernier | 14-11-10

Hey Sandra,

Ik wil je heel veel sterkte toewensen en zo te lezen heb je in ieder geval al de goeie vechtlust laten zien!

Groetjes
Katrien

Gepost door: Katrien | 15-11-10

We duimen dat het zo verder mag verlopen.
Heeeeel veeel moed Sandra, Wouter en al wie het nodig heeft.
Danny en Annelies

Gepost door: Danny | 16-11-10

De commentaren zijn gesloten.