22-11-10

Rugpijn

Zoals in mijn vorige verslagske ik al vermeldde, had ik vorige week last van lichte rugpijn. Sedert vrijdagavond is dit dan fel verergerd en op zaterdagmorgen stond ik op met tintelende rechterhand en weinig gevoel in de vingertoppen van rechterhand. De ganse zaterdag redelijk wat pijn in de rug gehad: op één bepaalde locatie (een locatie waar ik weet dat de beesten zitten). Op een gegeven moment wou ik terug nen morfinepleister leggen, maar heb me ingehouden :) (aha neen, die beesten zouden hun goesting niet krijgen éh). In plaats nam ik een dafalgan: maar veel hielp dit niet. En dan kwamen er weer donkere wolken in mijn hoofd: zou het zijn dat tumor groeit of is het doordat hij krimpt of is het de botversterker die zijn werk doet ... betekent dit een blijvend rugletsel? Vele vragen spookten door mijn hoofd waar ikzelf natuurlijk geen antwoord kan opgeven. Op zondagmorgen (na toch goed geslapen te hebben) stond ik op en had ik de indruk dat het toch iets verbeterd was: de pijn was precies toch draaglijker, de tintelingen waren iets beter, de vingertoppen hetzelfde: een beetje ongevoelig. Zondagmiddag heb ik dan zalige wafels gegeten (merci aan Katleen en Trees) en een aangename namiddag die me even de rugpijn deed vergeten. Zondagavond voelde ik dan plots precies enkel speldepriksteken en daarna was het terug iets beter. Deze morgen (na terug een goeie nachtrust) is de pijn er nog maar terug draaglijk, lichte tintelingen en ietwat ongevoelige vingertoppen. Ik belde net met de dokter in Antwerpen waaruit ik het volgende opmaak.

Ik zit met één wervel die zwaar aangetast is ... en die dus wat instabiel wordt. Dit kan door een kleine ingreep worden gestabiliseerd maar een ingreep betekent wel dat de chemo opgeschoven wordt en dat willen ze nu eigenlijk niet. Zolang het terug wat betert, zou er afgewacht worden op de PET-scan van vrijdag en eventueel op die locatie stralen geven omdat ze ook weten dat stralen een stabiliserend effect geeft. En als het nu terug verergert, moet ik onmiddellijk bellen.... De schouderpijn zit ze niet mee in, na een chemo is het inderdaad ook wel normaal dat je lichaam verandert en dat je wat kunt voelen: maar die schouderpijn is ook niet zo erg, alleen als ik beweeg in bepaalde richtingen zodus niet meer in die richting bewegen.

Dus nu duimen dat de rugpijn niet meer terug verergert.

Toedeloe!!

10:26 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Ik duim duim duim duim

Gepost door: Stofke | 22-11-10

Lees nu pas van je ziekte! Heel veel sterkte gewenst!!

Gepost door: Tiny | 22-11-10

Hey Sandra, wij duimen zeker en vast mee dat de rugpijn beter mag worden!!!
Groetjes, Audrey en Tijs

Gepost door: Audrey | 22-11-10

We duimen mee!!!

Gepost door: Dirkjogt | 22-11-10

veel courage meiske!! je gaat u erdoorslaan.je bent een sterke madam.en als je even in de put zit denk dan aan clint lenaers die is er hem ook aan het doorslaan.wij duimen hier in oekene met je mee sandra. YNWA!!!!!

Gepost door: gino | 22-11-10

Je zal je er zeker doorslaan, een sporter is sterk, veel geluk.

Gepost door: Luc | 22-11-10

hopelijk valt de pijn deze week mee, en is het resultaat maandag van de onderzoeken positief nieuws.

blijven gaan hé meisje !!!

Gepost door: patje | 22-11-10

Wij duimen hier ook allemaal mee!!!! Heel veel moed!!
Volhouden hé!

Gepost door: nancy | 24-11-10

Hela ex-collega,

Gisteren het minder goede nieuws vernomen. We kennen je als een vechtertje en hebben er het volste vertrouwen in dat je deze moeilijke situatie ook zult overwinnen! Go and beat the beast!! Ook de groeten aan Wouter.

Gepost door: owchris | 25-11-10

De commentaren zijn gesloten.