29-11-10

Resultaten

Vandaag 29/11/2010, deze morgen om 5u 20 opgestaan na een korte nacht (wel op tijd in beddeke maar een paar keer wakkergeworden en nen onaangename droom). Vandaag stond het volgende op de planning: de uitslag van de PET-scan en chemo (den derde) indien bloedcontrole ok was. Om 6u vertrokken we (wouter die na de doktersafspraak zou doorgaan naar zijn werk, mijn vader en uiteraard mezelf :)). Om zeven uur waren we terplaatse en we konden onmiddellijk in de wachtzaal plaatsnemen op de dienst zelf (de tussendeur was open). Om 8 uur begint het secretariaat te werken en wordt iedereen ingecheckt. Algauw werd ik geroepen voor de bloedafname en werd ook al het infuus gestoken. En dan was het wachten tot 9u30 op de dokter.

Bij het binnenkomen bij de dokter zei ze vandaag is een belangrijke dag en onmiddellijk zei ze de resultaten van de PET-scan: dat er niets meer zichtbaar was van de tumoren; op de PET scan is geen schilderij van kleuren meer te zien :). Joehoe, super nieuws dus. Maar ze zei er wel bij dat alle behandelingen gewoon verder gaan: dus na vandaag nog 3 chemo's met erna de beenmergtransplantatie (met de zevendaagse zware chemokuur). De dokter zei dat als ze meer dan 50% verbetering te zien krijgen op de PET-scan dat ze dan al content zijn, maar bij mij is er op de PET-scan niks meer te zien en dat is super!! Ook is er niet te zien in borstreek (dus geen NMR meer nodig).

Daarna naar de dagopname want ook de bloedcontrole was ok. Intussen is de prechemo aan het lopen en zal ik weldra de chemo krijgen (ik verwacht dat het tegen 18u afgelopen zal zijn).

Volgende afspraken: volgende week maandag 6/12/2010: tussentijdse bloedcontrole en 13/12/2010: vierde chemo na bloedcontrole.

En aja, na mijn broodjesmaaltijd (vier boterhammekes met luikse siroop en choco), natuuryohurt, speculooskoekje, soep had ik rond 14 u zin in een snoepken en bezorgde mijn vader mij een lekkere chocolademousse vanuit de cafetaria (en 't was de laatste die er stond). Mmmmm en 't heeft gesmaakt :).

Toedeloe!

15:43 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

22-11-10

Rugpijn

Zoals in mijn vorige verslagske ik al vermeldde, had ik vorige week last van lichte rugpijn. Sedert vrijdagavond is dit dan fel verergerd en op zaterdagmorgen stond ik op met tintelende rechterhand en weinig gevoel in de vingertoppen van rechterhand. De ganse zaterdag redelijk wat pijn in de rug gehad: op één bepaalde locatie (een locatie waar ik weet dat de beesten zitten). Op een gegeven moment wou ik terug nen morfinepleister leggen, maar heb me ingehouden :) (aha neen, die beesten zouden hun goesting niet krijgen éh). In plaats nam ik een dafalgan: maar veel hielp dit niet. En dan kwamen er weer donkere wolken in mijn hoofd: zou het zijn dat tumor groeit of is het doordat hij krimpt of is het de botversterker die zijn werk doet ... betekent dit een blijvend rugletsel? Vele vragen spookten door mijn hoofd waar ikzelf natuurlijk geen antwoord kan opgeven. Op zondagmorgen (na toch goed geslapen te hebben) stond ik op en had ik de indruk dat het toch iets verbeterd was: de pijn was precies toch draaglijker, de tintelingen waren iets beter, de vingertoppen hetzelfde: een beetje ongevoelig. Zondagmiddag heb ik dan zalige wafels gegeten (merci aan Katleen en Trees) en een aangename namiddag die me even de rugpijn deed vergeten. Zondagavond voelde ik dan plots precies enkel speldepriksteken en daarna was het terug iets beter. Deze morgen (na terug een goeie nachtrust) is de pijn er nog maar terug draaglijk, lichte tintelingen en ietwat ongevoelige vingertoppen. Ik belde net met de dokter in Antwerpen waaruit ik het volgende opmaak.

Ik zit met één wervel die zwaar aangetast is ... en die dus wat instabiel wordt. Dit kan door een kleine ingreep worden gestabiliseerd maar een ingreep betekent wel dat de chemo opgeschoven wordt en dat willen ze nu eigenlijk niet. Zolang het terug wat betert, zou er afgewacht worden op de PET-scan van vrijdag en eventueel op die locatie stralen geven omdat ze ook weten dat stralen een stabiliserend effect geeft. En als het nu terug verergert, moet ik onmiddellijk bellen.... De schouderpijn zit ze niet mee in, na een chemo is het inderdaad ook wel normaal dat je lichaam verandert en dat je wat kunt voelen: maar die schouderpijn is ook niet zo erg, alleen als ik beweeg in bepaalde richtingen zodus niet meer in die richting bewegen.

Dus nu duimen dat de rugpijn niet meer terug verergert.

Toedeloe!!

10:26 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

19-11-10

Bloedcontrole 19/11

Vandaag stond er de tussentijdse bloedcontrole op de afsprakentabel met erna raadpleging bij de Dokter.

Om 8 uur waren we terplaatse en zoals gewoonlijk is het op dat moment redelijk druk op de dienst hematologie/oncologie. De bloednames starten namelijk vanaf 8 uur. Er zat al wat volk te wachten, maar al bij al werd ik vlot afgeroepen door de verpleegster voor de bloefafname (rond 8u20). Dan was het een uur wachten om de resultaten van het bloed te kennen. Ondertussen zijn we naar de cafetaria getrokken voor een taske thee (in mijn geval) en een kopje kofie met boterkoekske (voor Wouter). En daarna was het wachten. Ik had een afspraak om 9u30.... om 9u45 begon ik al wat ongeduldig te worden... en om iets voor 10 ging ik naar de balie om me te verzekeren of ik niet van uur vergist was. Neen, neen, toch niet, je afspraak was om 9u30. Dus terug de wachtzaal in. Rond 10u10 kwam de Dokter me halen.

Mijn bloedresulaten zijn terug goed: witte bloedcellen wel heel stuk lager (maar normaal gezien minder dagen coritsone en tweede chemokuur op korte tijd) maar nog in het normale gebied; overige bloedwaarden waren prima. Ze wou wel vandaag een botversterker geven aan mij via infuus: een halfuurke en toen zei ze ook dat mijn PET-scan wordt vervroegd (normaal was dit voorzien na de derde chemosessie) aangezien ik zoveel verbetering voel en zoveel minder pijn al heb. En ze willen dat nu al bevestigd zien op de PET-scan. Deze zou doorgaan volgende week vrijdag 26/11 om 7u30 (en ik moet nuchter zijn daarvoor). PET-scan dat is de scan nadat radioactief suiker ingespoten is bij mij die zich dan afzet op de cellen die een turnover hebben (woekeren). Zo kunnen ze zien waar er wat nog van 'beesten' zit. De resulaten zouden de maandag 29/11 gekend zijn en ook op die dag is mijn derde chemo gepland (indien de voorafgaande bloedcontrole dag zelf ok is).

Dus vandaag terug even op dagopname geweest: voor het infuus met de botversterker; nadien ook weer een spoeling. Dit maakte dat het toch bijna 11u30 was toen we naar buiten gingen. En wie kwamen we tegen: jawel, Robert en Rosette. Na terug een babbelke vertrokken we huiswaart maar eerst haalden we nog een belegd broodje af. Ik kon natuurlijk niet wachten om daarvan te smullen zodat onze auto nu vol broodkruimels ligt aan de passagierszijde ;-).

Hoe het verder met mij ging deze week? Begin deze week een dipke gehad: door de cortisone kan ik slecht slapen en lag ik uren wakker. Vanaf maandag ben ik ook mijn haar beginnen verliezen: ik moet eerlijk bekennen dat het me toch wel iets deed. Maandagavond had ik ook rugpijn: had die dag wel gewandeld, gefietst en euh ... ook nog de boven gekuist (en onze nieuwe badkamer). Vanaf maandagavond heb ik dus wat rugpijn: wel draaglijk, heb geen pijnstiller nodig. Maar halfweg de week mijn courage weer samengeraapt: ik kon ook weer meer slapen (geen cortisone meer) en op donderdag besliste ik, nadat ik ganse pakken haar in mijn handen had bij het douchen om de resterende haartjes met de tondeuse te kortwieken en vanaf dan met mutske rond te lopen.

Op naar 26/11 (PET-scan).

Toedeloe :)

 

13:54 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

13-11-10

Tweede chemosessie

Gisteren, vrijdag 12/11 stond de tweede chemosessie gepland. Wouter moest werken in Brussel van 8u ot 16u en ik moest in UZ Antwerpen zijn om 8u. En aangezien ik toch altijd één uur op voorhand daar wil zijn, was dit ideaal en kon Wouter mijn vader, die mij de ganse dag gezelschap zou houden, en mij aan de draaideur van het UZ afzetten tegen 7u (en dat zonder dat we een spatje regen op ons kregen, wat een service !! :-)). Na zijn werkuren zou hij ons dan komen afhalen, in het beste geval zouden vader en ik een beetje op hem moeten wachten (dachten we, wishfull thinking achteraf ;p.....).

Soit om 7u stonden we daar dus: pas om 8 u gaat de deur open van de dienst hemotologie/oncologie open. De zenuwen die ik had, deden me meerdere malen crossen naar het toilet :-). Om kwart voor acht stond ik ook al aan de deur klaar: ik was niet alleen, algauw stonden we daar met een viertal mensen. En plots 'klik' en konden we ons kaartjes op de toog leggen (zo gaat het bij de habitués: die leggen het kaartje van UZ antwerpen en SIS-kaartje samen op de toog van de balie). En dan was het wachten totdat we geroepen worden voor de bloedafname. Dus eerst was er nog de bloedcontrole en pas als die OK is, dan krijg je chemo. Om 8u15 werd ik geroepen en vroeg de  verpleegster: steek ik al direct het infuus? euh .. even twijfel (ik en naalden geen goeie combinatie) maar het zou toch moeten gebeuren als ik chemo kreeg, dus zei ik 'ja', dan ben ik daaral vanaf :). En het moet gezegd: ze deed het heel voorzichtjes en toen zei: je mag terug ademen hoor (jaja, ik zat vreed op mijn gemak ;p). En dan terug naar de wachtzaal, alwaar mijn vader geduldig op mij wachtte :). In principe zijn de resultaten van het bloed binnen het uur gekend. Ik had een afspraak bij de Dr. om 9 u. Rond 8u30 merkte ik plots een bekend gezicht: de man (Robert) die de vorige keer bij mij in de kamer lag samen met zijn vrouw (Rosette).  Vorige keer toen we samen lagen, hadden we veel getetterd en we vroegen aan de balie of niet terug samen konden liggen. Dat kon niet zei ze. Hij moest in principe om 11 u bij de dokter dus ik zou, bij dagopname, de eerste zijn die me bij het verpleegsterkwartier moest aanmelden om een bed toegewezen te krijgen. Ik beloofde om daar ook mijn best te doen om ons hotelkamer samen te boeken ;-). We waren nog volop aan het babbelen toen mijn Dr. me riep (het was toen ca. 9u30) voor de resultaten: die waren prima, ook nieren zeer goed. Ik vertelde trots dat ik geen morfinepleisters meer gebruik: ze knikte instemmend en toen ik zei: de enige plaats waar ik nog wat voel ik waar u de beenmergpunctie nam, dan glimlachte ze: dat is normaal. (ja, een beenmergpuntie, dat is precies of ze wringen een schroef in uw been, je voelt veel geduw en getrek). Enfin, ze was heel content over de bloedwaarden zei ze en ik dien in het vervolg enkel nog iets voor de nieren te nemen de dagen dat ik cortisone neem. Cortisone wordt toegediend op de dag van de chemo en de eerstvolgende vijf dagen er na, één pilletje (75 mg) 's morgens. Het pilleke voor de maag dien ik dagelijks verder te nemen. Ze zei ook dat ze deze keer geen afbouw na die vijf dagen voorziet maar inééns van 75 mg naar O mg. Een gevolg kan zijn dat ik me futloos voel (ja, vorige keer bij de afbouw voelde ik mij gewoon wat kalmer, ervoor door de cortisone ben ik nogal fel en had ik het bijtijds het gevoel dat ik over een tafel wou springen ;-)). Benieuwd hoe mijn lichaam zal reageren...

Rond 9u50 stond ik aan het verpleegsterkwartier voor de toewijzing van de kamer en ik vroeg onmiddellijk: vorige keer lag ik bij Robert en zouden we dit keer niet terug samen kunnen liggen: het is wel zo dat hij pas om 11 u bij de Dr. moet. De verpleegser zei: ik zal je dan in kamer 5 bed 2 steken, dan is bed 1 vrij en zullen we eerst de kamer ervoor volstoppen. Eens ik mijn valies en laptop in de kamer afgezet had, ging ik terug naar de wachtzaal en zei tegen Robert: kamer 5 bed 1 is voorlopig gereserveerd...

En toen was het wachten en wachten en wachten (en zowel mijn vader en ikzelf zijn nu niet bepaald de meest geduldige mensen ;p, ik nog iets erger dan hem... ). Gelukkig is er dan facebook :-). Dan kreeg ik een Zyrtec pilleke om allergie van de vorige keer tegen te gaan (tegen het lichaamsvreemd eiwit). En dan was het terug wat wachten en ik denk dat ze rond 11 u gestart zijn met de premedicatie: cortisone en paracetemol, maar dat duurt al bij al niet lang. Telkens als één baxter leeg is, moet je bellen. Euh ... maar ik stuurde steevast ook mijn vader naar het verpleegsterkwartier (aja, ik dacht hoe rapper ze komen, hoe rapper ik ervan af ben). En plots kreeg ik een kamergenoot: een pakistaanse vrouw... het was dus niet gelukt om samen met Robert op de kamer te liggen. Daarna terug wachten: ik liep (lees wandelde) al eens heen en weer door de gangen :-). De verpleegster zei: we zijn je niet vergeten hoor maar de prechemo (dat lichaamsvreemd eiwit) en de chemo zelf zijn nog niet klaar. Door de feestdag de dag ervoor was er een grotere toevloed aan patiënten (dan normaal voorzien) en er waren ook minder verpleegsters aanwezig (verlengde weekendjes: wie wil dit niet hé). Rond 12 uur denk ik, kwamen ze met mijn prechemo. Terug werd het geleidelijk opgebouwd maar nu iets rapper dan de eerste keer. Intussen kreeg ik bezoek van Robert en Rosette die zeiden dat Robert eerst nog een nierscan diende te ondergaan om 14u15 en pas daarna het akkoord kon krijgen van al dan niet chemo, nadien kwamen ze nog eens langs: hij zou toch chemo krijgen. Bij mij liep de de prechemo goe, geen allergische reactie gehad, uitgezonderd één keer een occlussie van de draden (en dan begint het bakje die het debiet regelt een hels lawaai te  maken). En dan zie je in het infuus met name inhet het fijne buisje dat zo een boogje maakt, bloed terugkomen. En ja, ik kan daar dus niet tegen: bloed zien en ook mijn vader niet, grote helden zijn we hoor. Tuurlijk stuurde ik mijn vader naar het verpleegsterkwartier maar het bleef maar duren: ik was er niet gerust in (ja, ja, op bloedvlak: een grote 'trunte'). Toen kwam de verpleegster en het was aan het begin van het infuus waar het wat geplooid zat: wat tape erop en weg was ze. Niet veel later terug gebiep van mijn bakske: low flow zei het, dedju, wat nu weer dacht ik. Mijn vader terug naar de verpleegster zeggende: 'ze ziet weer bloed'. De keer ervoor had ik gezegd dat ik niet tegen bloed kon... Ze kwam mee met mijn vader en ze zei: het zakje is leeg. Wat was ik opgelucht, toen was het vier uur en konden de 'echte' chemo beginnen. De chemo bestond net zoals vorige keer uit 3 zakjes: 1 zakje van ca. half uur en 2 zakjes van ca. 15 minuten en tussenin spoelen). Rond 16u25 was Wouter al terug bij ons. Tegen 6 uur was ik ervanaf. Na nog eens langs te gaan bij Robert en Rossette vertrokken we richting huiswaarts.

Rond half acht kwamen we thuis (na een uur en een beetje rijden, grotendeels op autosnelweg in gietende regen....) en wuifden mijn vader uit, al bedankend om de ganse dag mijn gezaag en gecommandeer (ja, ik kan er wat van hoor!!) te aanhoren.

Aja just, wat ik gegeten heb? Awel, 's middags vier bruine boterhammen met choco en confituur, als vieruurtje: één peer en één volle yoghurt natuur en als vijfuurke: een vezelbitterfoodkoek en om half acht: twee tassen soep met boterhammen met kaas.

Voila, nu, zaterdagmorgen, voel ik me goe, net zoals de vorige keer en moet ik vandaag nog net zoals de vorige keer terug een spuit krijgen voor de witte bloedcellen.

Eerstvolgende dokterafspraak: volgende week vrijdag 19 nov. (bloedcontrole).

Op naar de derde sessie!!

 PS: nog steeds prachtige eigen lokken, maar begin al hier en daar nu en dan prikkeling op mijn hoofdhuid te voelen ...

 

08:49 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

09-11-10

Eerste bloedcontrole

Gisteren (maandag 8/11) waren volgende afspraken voorzien in het UZ Antwerpen: 12u bloedafname, 12u30 NMR borst en 13u30 raadpleging hematoloog/oncoloog.

De nacht ervoor heb ik ieder uur van de klok gezien: zelf een slaappil van 2mg hielp nie. Ik had stress voor de controle en voor de rit ernaartoe waarvoor mijn vader taxi van dienst was. Het is niet altijd evident om op een autostrade te rijden.

Iets voor negen uur was mijn vader present en algauw vertrokken we. We hadden nagenoeg drie uur te tijd om er te geraken ;-). Onderweg nog een plasstop ingelast in Kruibeke waar er een 'airstream'achtig restaurant en tankstation is. We kwamen aan in het UZ rond 10u40. Ruim op tijd dus zoals gewoonte maar veel te vroeg om al iets te eten ... :-).

Dus op goed geluk naar de balie om in te schrijven voor de bloedcontrole: het was er druk en het was een wachtrij om te kunnen inschrijven. Eens ingeschreven werd algauw mijn bloed afgenomen: de verpleegster herkende mij nog van vorige week vrjidag en zei dat ik er goed uit zag :-). Ik vertelde uiteraard van het putteke in mijn schouder en ook dat ik terug kan zwaaien met mijn rechterhand terwijl ik deunde: 'Dag Sinterklaasje daaag daag'. Dan zijn we op tijd eraan begonnen zei ze ;-). Voor ik het wist, had ze al geprikt (want ik heb schrik van de prik) en was ik er vanaf.

Toen was het rond 11u en besloten om ook bij de NMR in te schrijven en te vragen of het mogelijks vroeger kon. Aan de balie verschoten ze wel: jij bent echt wel vroeg hoor!. Aja, ben ik een rappe éh ;-p. Ze zei: ja, je kunt nooit weten of er afgezegd hebben, dus ja, je kunt proberen zei ze. Wachten moesten we toch, of het nu daar was of elders dus we bleven zitten. Even hadden we spijt dat we toch niet ervoor een taske koffie gaan drinken waren maar dat zouden we dan nog wel inhalen... Een kwartier later werd ik geroepen: in de kleedkamer kwam de verpleegster en stelde een aantal vragen: o.a. wanneer de eerste dag van mijn vorige menstruatiecyclus was. Dat was een enkele dagen na mijn biopsie dus rond 17 oktober zei. Ze bekeek me bedenkelijk en zei wacht even. Ze kwam terug met een dokter die zei: we zitten met een probleem: een CT scan van de borst met contrastvloeistof dient te gebeuren tussen dag 7 en dag 14, anders kleurt alles en kan je dus geen interpretaties doen. Ze zei: het heeft geen zin om die nu te doen. Tjah, ik zei het is de gynaecologe die de datum aangevraagd heeft.... En zo kwam het dat ik vijf minuten later alweer buiten stond en ik moest terugbellen  op mijn eerstvolgende eerste dag van mijn cyclus.

Na even onze frustatie geuit te hebben tegen elkaar en aangezien beiden nog geen honger hadden, gingen we naar de balie hematologie/oncologie want ze hadden gevraagd om na de NMR langs te gaan en te verwittigen zodat de Dr. zou weten dat we er waren. Er was terug een wachtrij: ja, ja voor iemand die weinig geduld heeft, heb ik toch al geleerd om mij daar niet meer in op te jagen. Het secretariaat belde de Dr. en aangezien de bloedresulaten binnen waren, ging ze ons er tussennemen: JUIJ :-). Iets voor 12 uur zaten we bij haar: de bloedresulaten waren goe, joepie! Supercontent ben ik. Ook de Dr. was heel tevreden over de resultaten: je lichaam verwerkt de chemo heel goe. Dus normaal is het vrijdag chemodag. Sowieso wordt vrijdag ook nog eens eerst bloed gecontroleerd maar als ik niet ziek wordt of dergelijke, verwacht ze dat bloed goed zal zijn. En ook zij was blij te horen en te zien hoe schouder veranderd was. Het is een duidelijk teken dat de chemo zijn werk doet! De tinteling in de éne hand dient verder in de gaten gehouden te worden maar zou misschien ook wel van de schouder kunnen afkomstig zijn. Ook hebben we extra uitleg over de beenmergtransplantatie gevraagd: er wordt geopteerd hiervoor omdat bij mij de non-hodskin toch wel op de niet-gewone plaatsen voorkomt (aja, ben dus geen gewone ;-p) en omdat ik nog zo jong ben (in de fleur van mijn leven dus ;-p). Infeite willen ze een 7daagse zware chemo geven en omdat dit ook het beenmerg kapot maakt, zouden ze vooraf aftappen en dan na die 7 dagen terug toedienen om dan terug het beenmerg op te bouwen. Maar dat is nog toekomst, eerst de chemo's goed doorstaan. Enfin, ik voel me goe en geloof er 100% in (200% zelfs). Wat de NMR borst betreft, zou de Dr. afwachten wat de PET-scan na 3 chemosessie nog laat zien. Dus voorlopig geen NMR.

Dus na nog even aftellen tot vrijdag :) en normaal dagopname. Ik zal mijn laptop terug meepakken .... (dus facebookvriendjes: je zult me wel online zien :-)).

En oja... vooraleer we naar huis gingen, uiteraard nog wat gegeten: wat ik gegeten heb? Deze keer een belegd broodje zonder dessertje en een taske koffie met een koeske :-). En t'smaakte ook zulle.

Verder kan ik melden dat de chauffeur van dienst (mijn vader dus) gelijk een 'jonge hinde' gezwind op de autosnelweg reed: hij heeft dat heel goe gedaan!!!

PS: nog steeds al mijn grijs haar ;-)

 

09:51 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

06-11-10

Na de eerste chemo...

Omdat ik hier en daar al opgevangen heb dat mijn blogje niet ge-updated wordt en de bezorgdheid, zal ik nog een ietskes neerschrijven.

 

Na de eerste chemo kwamen we buiten, toen was het rond 19u30: toch wel goed donker en een oudere man aan het ronddolen die wat angstig rondkeek en ons aansprak: 'ik denk dat mijn auto gepakt is (met een antwerps accent)'. Nu moet je weten dat het zo'n grote parking is bij die kliniek en in het donker nogal verwarrend kan overkomen waar je je auto juist geplaatst hebt. Zodus kalmeerden we eerste de man wat en zochten we samen naar zijn auto. En ja, nog geen kwartierke later vonden we zijn auto. Onze goeie daad zat erop.

 

Dan vertrokken we naar huis: een uurke in de auto zodat we rond 20u30 thuisgekomen zijn. Een lange dag maar vooral blij dat eerste sessie gestart is. Volgende dag stond ik op en ik voelde me goe, echt goe. We zijn momenteel bezig met verbouwingen in onze badkamer waardoor we een aparte mobiele douchecabine hebben: sedert mijn chemo is dit steevast mijnen zangstudio geworden :-). Op zaterdag moest ik nog om de spuit bij de dokter om de witte bloedcellen een boost te geven. En zaterdagavond rond 20u begon ik toch wat moe te worden: iets wat normaal niet mijn gewoonte is (;-p).  Zondag ben ik dan naar de veldloopcross in Moorslede gaan kijken, het was prachtig weer en enkel schone spannende wedstrijden gezien.

Tot op vandaag voel ik me dus prima, geen enkel bijwerking ondervonden. Sedert zondag voelde ik terug een been op de bovenkant van mijn schouder en een putteke op de plaats waar er voorheen een bult zat (ook de locatie waar biopsie genomen werd). Sedert enkele dagen kan ik ook terug naar de mensen zwaaien met mijn rechterhand. De arm is beweeglijker. Ook heb ik vanaf donderdag mijn morfinepleister gehalveerd. Het enige wat ik nu nog wat voel ik lichte rugpijn en lichte tintelingen in de uiteinden van de vingertoppen rechterhand. Ik contacteerde op woensdag de dokter om een paar zaken te vragen. En die vertelde me dat de tintelingen in de vintertoppen zouden afkomstig komen van mijn rug: ik heb een rugletsel waarbij een lymfoon tussen de wervel nogal dicht bij een zenuw zit maar het is een kleine zenuw. Dit moet in de gaten gehouden worden. Voorts ben ik verboden om te lopen: door de botletsels zijn de botten wat broos, maar ik mag wel fietsen mits ik geen pijn heb (en uiteraard op het gemak ;-p).

Ik haalde aldus mijn "roze" fiets te boven (de roze fiets die ik won bij mijn overwinning in halve marthon van Izegem vorig jaar) en met een paar aanpassingen (stuur zo hoog mogelijk) deed ik reeds een eerste fietstochtje als begeleider van mijn loopvriendinnekes Hilde en Katrien langs De Leie. Je kunt niet geloven wat een deugd dit me deed: het was dus geleden van eind juli dat ik nog eens meer dan 100 meter met de fiets kon rijden (de vorige keer moest ik na 100 meter afstappen omwille van teveel pijn in de rug). Zodus, ben ik nu weer wat mobieler en kan ik kleine boodschappen met de fiets zelf doen, tot voor kort was ik enkel aangewezen op mijn voeten. Auto rijden ben ik verboden omwille van morfinepleister en voorheen kon ik ook niet echt omdat mijn schouder te  pijnlijk was. Ik ben ervan overtuigd dat ik nu pijnvrij zou kunnen rijden, maar ik doe het niet hoor, ik fiets liever (kwestie van mijn haren nog eens de wind te laten voelen).

Voila, dat is het zowat, en ...o ja, de pruik die staat klaar in de kast, maar heb ook een tof mutske gekocht. Voorlopig staan al mijn grijze haren er nog op (en de andere oook nog).

Eerstvolgende doktersafspraken: maandag 08/11: bloedcontrole met nadien doktersafspraak (als bloedcontrole ok is dan is volgende chemo voorzien 12/11 anders wordt het opgeschoven) en ook nog de NMR borst.

Toedeloe, tot de volgende update (in de loop van volgende week).

 

10:21 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |