17-05-11

Verdomme x 2

Sedert 22 april 2011 heb ik lage rugpijn (ter hoogte van bips): eerst was gesteld dat het wellicht over een ontsteking ging, gezien ik veel wandelde maar één week ontstekingsremmers hielpen niet. Eind april kreeg ik dan uistraling naar mijn kuit en dan werd gedacht aan een hernia. Op 4 mei werd een NMR genomen waarop geen hernia te zien was. En tijdens de controle op 10 mei was mijn bloed m.b.t. witte bloedcellen laag (slechts 1100) waardoor  beslist werd om op maandag 16 mei terug een PET-scan met CT-scan te laten uitvoeren om tumoractiviteit uit te sluiten en een beenmergpunctie. Op 11 april werd een PET-scan genomen waaruit geen activiteit bleek en infeite werd dit nu ook niet verwacht....

Helaas vannamiddag kreeg ik telefoon vanuit het ziekenhuis van Antwerpen: de PET-scan vertoonde één lokatie met verhoogte activiteit en net op de plaats waar ik pijn had. De tumor bevindt zich op een zenuwwortel en dat is uiterst zeldzaam vertelde mijn dokter. Er zijn slechts 100 zo'n gevallen op de wereld. Behandeling van deze locatie is niet evident maar het is behandelbaar zei ze, alleen moeten ze het juiste type weten. De meeste chemotherapie geraakt niet tot op deze plaats: er is wel chemotherapie maar heel zware. En het probleem bij mij is dat ik nog volop in recuperatie ben van mijn stamceltransplantatie en dat ze geen behandeling kunnen uitvoeren als mijn beenmergreserve niet voldoende is. Vervolgens wordt ook gedacht aan radiotherapie maar ook daar is het probleem dat het dichtbij bekkenvleugel is en of ik voldoende beenmergreserve heb...

Deze avond moet ik terug naar het ziekenhuis omdat ze morgenvroeg een punctie willen uitvoeren van het lumbaal vocht. Dit zal via een ruggeprik gebeuren en ik moet nadien platliggen. Vervolgens zal morgen ook al meer gekend zijn ivm beenmergreserve. De dokter vertelde ook dat ik misschiens voorzie dat mijn verblijf meerdere dagen zal duren: eventueel nog bijkomende tests... De dokter zei ook dat voor de pijn die ik voel weinig pijnstillers bestaan. Dat heb ik intussen wel gemerkt: dat er niets hielp/helpt tegen deze pijn.

Hetgeen ik vreesde, is terug waarheid geworden. Ik had van in het begin van de pijn een slecht gevoel erbij. Ik probeerde mij ook te paaien met te denken dat ik mogelijks wat te actief geweest was en dus een overbelasting opgelopen had. Mijn eerste gedachte toen ze zei dat ik geen klassieke herval had maar een uiterst zeldzame herval en ook zo rap: Tjah, er is me al veel keer gezegd dat ik een 'rappe' ben, maar deze keer was ik toch liever van de trage soort geweest... De courage zinkt me in de schoenen maar ik denk niet dat ik een keus heb... ik wil leven!

15:18 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

Commentaren

Mijn Roparun avontuur heeft er dit jaar een doel bij. Heel veel sterkte gewenst!!

Gepost door: Tiny | 17-05-11

ja, 't is behoorlijk schrikken ... Maar ook deze tumor zal je bestrijden, jouw vecht en levenslust is zo ferm dat dat beest ook deze keer deraan moet. 't Moet en 't zal en we duimen allemaal keihard met je mee dat je behandeling goed kan starten, dat je ruggenmerg genoeg reserve heeft en zo. Keiveel courage gewenst meiske ! ynwa

Gepost door: veerle | 17-05-11

Laten we met z'n allen vooral die drie laatste woorden onthouden! Je bent een vechterke Sandra, en dit zal je ook bevechten! Maar ik denk dat iedereen echt wel wou dat je nu eens niet ZO uniek was in deze wereld, dat dit jou ook nog eens moet overkomen. Héél véél sterkte Sandra, en 't is voor mij makkelijk om zeggen, maar ik hoop dat je echt de kracht en moed vind om door te zetten!! Ik duim dat de komende onderzoeken allemaal positief uitdraaien, want het mag nu echt wel eens de positieve kant opgaan hé. Thumbs up!! xxx

Gepost door: Ruthje | 17-05-11

Ik had eveneens gehoopt dat je voor één keer alles behalve een snelle was geweest. Je krijgt verdorie wat te verduren, meid. Ik stuur je vanuit de Kempen heel veel moed en heel veel warmte en heel veel knuffels toe. Ik duim dat ze een behandeling opstellen die heel effectief is en die je ASAP nieuwe moed geeft. Dikke knuffel xxx

Gepost door: Sandy | 17-05-11

Ik had eveneens gehoopt dat je voor één keer alles behalve een snelle was geweest. Je krijgt verdorie wat te verduren, meid. Ik stuur je vanuit de Kempen heel veel moed en heel veel warmte en heel veel knuffels toe. Ik duim dat ze een behandeling opstellen die heel effectief is en die je ASAP nieuwe moed geeft. Dikke knuffel xxx

Gepost door: Sandy | 17-05-11

Veel sterkte meid, hier moet je terug even door...dikke knuffel

Gepost door: Stofke | 17-05-11

Ik ken niemand die zo sterk is als jou Sandra, ik hoop zoooooo hard dat er toch nog wat positief nieuws komt deze week, en als er iets is wat ik kan doen, laat het dan weten hé, maar echt hé.

Gepost door: Wendy | 17-05-11

Veel sterkte en de moed niet opgeven.

Gepost door: Luc | 17-05-11

'Ik wil leven', ik hoor in elk geval al graag dat de moedige vechtlustige Sandra er terug is! Hou die moed vast, want die is zo belangrijk. Veel sterkte in deze heel moeilijke tijd.

Gepost door: Wendy | 18-05-11

Sandra toch,
Wat jij nu allemaal moet meemaken... We kunnen in de verste verte niet weten hoe dit voelt maar weet dat er een ganse schare vrienden en familie achter u staan, en natuurlijk Wouter en uw vader niet te vergeten. We hopen zo hard dat er een efficiente behandeling kan opgestart worden.

Gepost door: Spencerwoman | 18-05-11

Hopelijk blijf je daarna gespaard van alle onheil aangezien het nu allemaal ineens komt. We duimen voor je!

Gepost door: Fré | 18-05-11

En wij willen het ook voor u. Leven.
BTW: terwijl je dit allemaal meemaakt, toch nog aan ons loperkes denken die 6 of 24h gaan lopen. Chique, en heel erg bedankt voor de aanmoedigingen.

Gepost door: cremke | 18-05-11

Hallo Sandra

Ik wens je heel veel sterkte toe heel veel moed en heel veel kracht.

Nikki van De Maakbare Mens vzw

Gepost door: nikki | 19-05-11

Inderdaad : verdomme x 2. Volhouden hé, nu zeker niet de moed laten zakken.

Gepost door: Wim DE OLIFANT | 19-05-11

sandra je bent bezig aan een heel zware bergrit,maar met uw moed en
volharding bereik je zeker de top,en we gunnen je dan ook zeker de
overwinning,de bloemen en de zoenen wil ik u persoonlijk afgeven

Gepost door: demeestere luc | 19-05-11

Hey Sandra, wat erg voor jou! Telkens je bijna boven de bergtocht bent, smijten ze je terug naar beneden! En je kan niet
anders dan er de moed inhouden! Moed is denk de grootste factor tot slagen!
Maar een eerste reactie is uiteraard kwaadheid, en het gevoel , waarom moet dit me nu weer overkomen!
IK kan niet meer voor je doen, dan je gewoon keiveel vechtlust en doorzettingsvermogen te wensen!
En hopen dat de pijn te harden blijft!
Heel veel sterkte meid
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 20-05-11

De commentaren zijn gesloten.