05-07-11

Complicaties

Woensdag 29 juni heb ik mijn laatste bestraling in Antwerpen gehad. De nacht ervoor geen oog dicht gedaan en gehuild van de pijn aan de milt. Pijnstillers: dafalgan forte en oxynorm (morfine) konden de pijn niet verlichten, waardoor Wouter me na een slapeloze nacht woensdagvoormiddag 29 juni 2011 binnenbracht op spoed in UZ Gent (na contact met Prof. Noens).

Op spoed werd bloed gecontroleerd en pijnstilling toegediend. Tegen de avond werd ik naar mijn kamer op de dienst hematologie gebracht: een éénpersoonskamer. De dokter kwam nog eens langs dat op donderdagvoormiddag de katheder zou gestoken worden en daarna als katheder goed zat, zou de chemo gestart worden.

Op donderdagvoormiddag 30 juni 2011 was ik ongeduldig aan het wachten (inderdaad: ik leer het niet het wachten) en ik was al wat ongerust aan het worden tegen de middag maar het was druk op de dienst en de katheder zou in de namiddag gestoken worden. Maar de chemo zou zeker starten: dus dat stelde me dan weer gerust. Rond 15 u was het zover: alles ging vlot en even voelde ik een pijnscheut: waarbij de dokter het niet kon verklaren maar goed, ze deed verder en de katheder zat erin. Onmiddellijk had ik wat pijn aan de ribben: dit voelde niet zo goed aan. Een foto moest duidelijk maken of de katheder goed zat. Die foto werd nagenoeg onmiddellijk gemaakt en toen bleek dat bij het steken van de kahteder de bovenflap van de long geraakt was: een 'pneuke'. Het was een kleintje, nauwelijks op foto zichtbaar zeiden ze en met een dag of twee zuurstof bij te geven, dachten ze dat dat vanzelf ging in orde komen. Verkeerd gedacht dus want de volgende dag werd tegen 11 uur een foto genomen en toen bleek dat mijn rechterlong nagenoeg volledig ingeklapt was. Raar maar waar maar feitelijk op dat moment had ik niet veel pijn en ook was ik niet echt kortademig. Wel had ik sedert de avond voordien nu en dan een prikkelend hoestje: irritatie van de longen werd gezegd, achteraf zal het wel te maken gehad hebben met het indeuken van de long. Ik werd vervolgens nagenoeg onmiddellijk (rond 13u) naar het OK (operatiekwartier) gebracht waar ze een draineringsbuis via de ribben door het longvlies zouden plaatsen om zo het vocht af te laten. De drain werd geplaatst onder plaatselijke verdoving: maar het longvlies kunnen ze niet verdoven: dus je voelt wel even de buis door het longvlies gaan. Toen de buis geplaatst was, begon ik plotseling pijn ter hoogte van borstbeen te krijgen en dat straalde naar de keel: ik kon amper ademhalen; ik schreeuwde het uit. Ze hielde me nog even op de operatietafel want hadden nog niet veel iemand gezien die zoveel pijn had na het steken van een drainagebuis. Maar de drain zat goed zeiden ze en de chirurg besloot dat de buis wellicht dichtbij een zenuw zit waardoor ademen en bewegen pijnlijk is. Ik werd nog een hele tijd op de ontwakingszaal gehouden en rond 16u15 werd ik naar de kamer gebracht. De dokter kwam nog eens langs en zei dat dit nu één van de complicaties kan zijn bij het steken van een katheder... en het risico dat een long geraakt wordt, is groter bij magere mensen. Toen ik vroeg aan de chirurg "hoe het kwam dat ik van de klaplong niet kortademig was en eigenlijk niet zoveel last had", zei hij "dat dat betekent dat ik voldoende reserve heb". En kon mijn sportief verleden daarmee te maken hebben, vroeg ik. "Zeker en vast", was het antwoord.

Soit, daarmee was het leed niet geleden maar de chemotherapie werd wel gegeven dus mijn behandeling is om 19u30 gestart en dat was/is voor mij het voornaamste. Vrijdagnacht 1 juli 2011 heb ik geen oog dichtgedaan van de pijn: ik kreeg om de zes uur dafalgan maar midden in de nacht kon ik het echt niet meer houden waardoor de nachtverpleger de dokter van wacht opbelde (rond 5u) en ik zwaardere pijnstiller kreeg waarbij ik toch wel wat "groggy" was en zo de ganse zaterdagvoormiddag 2 juli 2011 de pijn draaglijk was. Op zaterdagnamiddag  verergerde de pijn terug en toen ook de uitslag van de dagelijkse longfoto bekend was, bleek de pneu terug verergerd en meer vocht tegen het longvlies te duwen. Dus werd er afzuiging opgeplaatst (veel lawaai...). En ook werd terug hogere dossissen morfine toegediend. Ook op zondag 3 juli 2011 werd een foto genomen en werd gesteld dat de long meer opengevouwd was, dus verbeterd. Op maandag 4 juli 2011 was dit nog een stuk verbeterd waardoor de afzuiging werd stilgelegd in de namiddag en terug enkel op waterslot. Toen de nachtverpleegster gisteren om 23u haar ronde deed en bij mij kwam, vond ze dat het waterslot verdacht toestond. Na nog een verpleegster geraadpleegd te hebben, bleek dat het waterslot niet correct afgesteld was. En toen ik vroeg was de gevolgen daarvan konden zijn.... kreeg ik pas na enige tijd als antwoord.... een spanningspneu... En ik moet toegeven dat gisterennamiddag na het het afleggen van de afzuiging, ik wel een pijnscheut gevoeld heb. Dus vandaag, dinsdag 5 juli 2011, wacht ik in spanning af wat de longfoto zal tonen. "Murphy" mag wel eens een ander slachtoffer gaan uitzoeken hoor... Maar goed: ik probeer positief te blijven, want me erin opjagen helpt toch niet. Ik ben al blij dat de pijn onder controle is, dankzij de morfine. En wat komt, komt... In het beste geval is de foto wel ok en dan klemmen ze de drainagebuis 24 uur af en als na 24 uur dan de foto terug goed is, dan wordt de drainagebuis verwijderd. Indien ik terug een pneuke heb, dan is het terug naar af: eerst weer afzuiging, dan waterslot, dan afklemming.

En de chemo? Wel de hoge dosis chemo MTX (methotrexaat) toegediend  per infuus op donderdag 30 juni 2011 moet nadien ook zo vlug mogelijk dalen in het bloed. Dit is goed verlopen bij mij. Voor de rest krijg ik ook dagelijks chemo in tabletvorm. Op heden heb ik van de chemo niet veel last, ook mijn bloedwaarden blijken redelijk goed te zijn, dus voorlopig houdt mijn lichaam stand.

En, ook hier op UZ Gent is het verplegend personeel super. Ik krijg dagelijks een dokter te zien. En weet je wat ook: ik kan hier al eens een woordeke west-vlaams klappen :)

Wordt zeker vervolgd,

Toe de loe,

Sandra

09:06 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Man toch, wat jij allemaal voor je kiezen krijgt... Stuur die Murphy eens rap wandelen! Ben wel blij om die Toe de loe te lezen :-)

Gepost door: Sandy | 05-07-11

Alé, nu mag het wel eens de goede kant opgaan!! Hou de moed erin hé!!
Groetjes.

Gepost door: nancy | 06-07-11

Sandratje heel veel moed he meisje,je bent een ongelovelijke sterke vrouw!!!!!!!
Dikke knuffel!!!!!

Gepost door: Dekeyser Conny | 06-07-11

De commentaren zijn gesloten.