05-10-11

Stressssssssssss en pijn

Vorige week dinsdag 27/09/2011 stond de PET-scan gepland om te kijken of alles 'in remissie' is of de kanker niet meer actief is. Maar eerst wat vooraf ging:

De week ervoor donderdag 22/09/2011 deed ik mee aan een examen in Brussel (generieke proeven niv A voor de Vlaamse Overheid). Voor dit examen had ik een apart lokaal gekregen want om met 400 man in een zaal samen te zitten, het idee alleen al doet me het zweet uitbreken: ik zou mij opvretten van de zenuwen met schrik voor bacteriën en virussen. Maar ik had dus een apart lokaal en de dame die me surveilleerde had ook speciale doekjes mee om toetsenbord en muis mee af te kuisen. Jaja, ze hebben hun best gedaan bij Selor!!! Na een groot half uur begon ik wat rugpijn te krijgen ...dit krijg ik nog wel eens als ik langdurig op een stoel zit. Maar na 1u10' was ik alweer buiten en konden we (chauffeur Wouter en ikke) op verkenning in Brussel. Brussel zat qua verkeer blokvast want de vuilnismannen waren aan het staken. Verder was het een prachtige zonnige dag. Na de wandeling was de rugpijn over. Toen we huiswaarts trokken, stopten we nog even om boodschappen te doen en iets later moest Wouter remmen en was de helft van de boodschappen vanop de achterbank gevallen achter mijn stoel. Ik zat dus vooraan in de auto op de passagierstoel en draaide me om zonder me los te klikken en besefte toen al: dat is hier een beweging die niet goed is voor mijn rug. Een uurke later begon dan ook mijn rug terug pijn te doen en tegen de avond werd dit erger. Onmiddellijk dacht ik aan mijn hernia die ik heb. 

De dagen erna werd de pijn alleen maar erger en op maandag 26/09/2011 was dit niet meer draaglijk overdag. Ervoor was het vooral 's nachts het ergst en was het overdag draaglijk. Maar tegen maandag had ik al vier nachten nagenoeg niet geslapen. Ook was er wat bloed zichtbaar bij de ingang van mijn centrale katheder. Voor dit laatste trok ik naar de dagkliniek van het UZ Gent om mijn centrale katheder te bekijken en te verzorgen. Terloops vertelde ik ook van mijn onhoudbare rugpijn: ik was aldoor aan het huilen en ze vroegen zich al af waarom ik zo emotioneel was... pijn, pijn, pijn was dus de oorzaak. De verpleegster kwam met een voorschrift van de dokter maar ik kende de medicijnen niet die erop stonden en ik wilde de dokter toch wel even zien, ook om te zeggen welke pijnmedicatie ik intussen al genomen had. Iets later kwam de dokter toch langs en toen ze hoorde dat ik reeds morfinepillen nam die niet leken te helpen, zei ze dat het voorschrift eerder uitgeschreven een lagere vorm van pijnmedicatie was en dus niet van toepassing voor mij. Dus best dat ik voet bij stuk hield en de dokter vroeg om langs te komen.... Soit, ook hetgeen ze me voorstelde om te doen qua pijnmedicatie hielpen niet en tegen de avond belden we haar op om dit mee te delen. Ze stelde voor om langs te gaan naar het spoed. Maar ik had 's anderdaags mijn pet-scan en dus besloot ik om na de pet-scan naar het spoed te gaan. 

Dus dinsdag 27/09/2011 de pet-scan: in de wachtzaal op een stoel zitten was een marteling en de tranen vloeiden rijkelijk. Ik moest me rustig houden voor de pet-scan, vooral na het inspuiten van het radioactief suiker omdat anders de suiker teveel naar de spieren gaat in plaats van overal naartoe te gaan. Soit, ik vroeg een kalmeringspil, want eerlijk: ik had ook wel stress want ik begon me toch wel zorgen te maken dat dit niet mijn hernia was, aangezien ik dagelijks meer pijn had. Ik kreeg een valium om wat rustiger te zijn. De pet-scan zelf, het stilliggen is uiteindelijk goed verlopen. Nadien ben ik eerst nog eens naar de dagkliniek gegaan om aan de dokter te zeggen dat de rugpijn ondraaglijk was en ik naar het spoed ging gaan. De dokter verwittigde het spoed dat ik eraan kwam. Intussen was CT-scan wel al gekend. Samen met de pet-scan wordt ook altijd een ct-scan genomen. Op die ct-scan werd duidelijk dat op de D10 een afwijkende wervel zit. Dit is me reeds bekend en is een restant van de behandeling. Op D10 zat een lymfoon. Op spoed vertelde ik ook dat ik rond deze wervels daar ook een hernia heb en dat er daarvan een NMR in februari genomen werd in Antwerpen, waarvan een kopie aan prof Noens gegeven is. Op CT-scan is geen hernia te zien, werd me op spoed verteld. Er werd beslist om me in het ziekenhuis te houden en morfine op te starten totdat pijn draaglijk was. Ik wou absoluut op een éénpersoonskamer liggen en zo kwam ik terecht op verdieping 10 op de K12. Ik kreeg onmiddellijk een infuus met morfine 10 mg en de pijn beterde. Tijdens de nacht zouden ze me niet wakkermaken, maar me laten slapen om zo mijn nachtrust terug wat in te halen. Ik kreeg ook een morfinepleister 25 µg die om de drie dagen moet vervangen worden. Telkens de pijn terug erger werd, kon bijkomend een infuus met morfine toegediend worden en dit tot 4x per dag. Woensdag 28/09/2011 heb ik daar 2X gebruik van gemaakt en donderdag 29/09/2011 voorleer ik naar huis mocht nog één keer een infuus met morfine gekregen. Naar de NMR van de rug genomen in  Antwerpen, die ik afgaf tijdens mijn eerste consultatie bij prof Noens, is niet gekeken geweest omdat alle cd's die ik gaf (en dat waren er een hele hoop) nog dienden opgeladen te worden in hun systeem en dus niet onmiddellijk raadpleegbaar zijn. En sowieso was een nieuwe NMR van de rug nodig. Op donderdag hoorde ik ook dat de pet-scan geruststellend was en dat geen activiteit te zien was: dus oef!!!!

En hoe nu verder? Wel, een NMR kan pas op woensdag 19/10/2011 genomen worden en intussen morfine blijven nemen. Het idee om nog zeker 3 weken morfine te moeten nemen, maakte me in eerste instantie niet echt gelukkig. Ook was ik wat ongelukkig dat er niet op de cd-rom, die ik afgegeven heb, is gekeken waar de hernia zich bevond, want de pijn die ik voelde, kon ik duidelijk aanduiden. Intussen heb ik hier thuis gekeken en de hernia bevindt zich tussen D6 en D7: dit is tussen de schouderplaten en wel degelijk waar volgens mij de pijn begon... De D10 zit iets lager.

Aanstaande maandag 10/10/2011 heb ik een afspraak met prof Noens voor de bespreking van de verdere behandling. Die verdere behandeling: o.a. de bestraling van de schedel is ook reeds een datum van gekend: op vrijdag 14/10/2010 staat mijn eerste afspraak bij de dienst radiotherapie. Maar nog steeds zie ik dat absoluut niet zitten die bestraling: het lange termijn geheugen wordt aangetast en ook andere risico's zijn niet min. Ook is het zo dat de chemo die ik nu reeds ontving, ook reeds mijn geheugen aantastte: voornamelijk mijn korte termijn geheugen is niet meer wat het geweest. Ik had voorheen een ijzersterk geheugen.... 

 

Wordt vervolgd dus....

 

Toedeloe

sandra

20:22 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

toch wel goed nieuws he! sterkte met de verdere behandeling, en hopelijk ditmaal de laatste loodjes

Gepost door: joost | 05-10-11

Een hele geruststelling dat die PET-scan een goed resultaat gaf. Je moet toch nogal geduld opbrengen, vind ik, hoor. Nu weer zo lang wachten voor die scan...en dan die dokters die niet eens naar die CD's kijken ivm je hernia. Waarom geef je die anders in hemelsnaam af? Veel sterkte met de verdere behandeling!

Gepost door: Sandy | 05-10-11

Hey
Ik ben blij dat de PET-scan goed is, je rug is wat minder maar dat komt ook wel goed.
Ik heb enorm veel bewondering voor jou... zo'n sterke madam xxx
Een heeeeeeeele dikke knuffel xxxxx

Gepost door: conny dekeyser | 06-10-11

Veel sterkte en hopelijk gaat de pijn vlug over.

Gepost door: luc | 06-10-11

De commentaren zijn gesloten.