23-10-11

... (geen inspiratie voor een titel)...


De afgelopen week moest ik dus op woensdag 19/10/2011 naar het UZ Gent voor:

- verzorging centrale katheder: goed verlopen, zonder problemen, de sandra nog blij dan :)

- NMR rug: nagenoeg direct aan de beurt en een goeie 15' minuten later was ik er vanaf, en er was geen contrastvloeistof aan te pas gekomen, dus de sandra nog steeds blij :)

- simulatie van de bestraling met name het maken van het masker: en je voelde de bui al hangen, sandra niet langer blij dus...Het masker wordt over je gezicht getrokken, eerst is dat aangenaam warm en dan krimpt dat tot het de vorm van je gezicht aanneemt: er wordt wel een openin gemaakt voor de mond. En dan wordt een scan genomen. Tot zover alles ok, sandra nog steeds min of meer blij. Alleen vond ik het spijtig dat er niet gezegd werd wat ze aan het doen waren en dan plots de scan en je ziet niemand want masker bedekt je ogen. Soit, plots nemen ze het masker weg en is het dus afgelopen. En dan had ik nog een vraagje. Ik wou namelijk weten hoe de stralen in mijn hersenen kwamen, vanuit welke richting. Maar dan kreeg ik een antwoord dat dat berekend moet worden. Er moet inderdaad berekend worden om te kijken tot waar de hersenvliezen zitten op de scan. Maar aangezien het bij mij een globale bestraling is, vroeg ik me af hoe ze dit globaal doen. Maar dan kreeg ik te horen dat de dokter mij toch al geïnformeerd had en dat ik alle informatie die een patiënt hoort te weten al vernomen had. Een andere antwoorde: het is veel te technisch, je gaat dat toch niet verstaan (OK, ik zie er wat dom uit, maar hoe kunnen zij nu in godsnaam weten wat ik begrijp en wat ik niet begrijp). En ja, de sandra dus niet blij met dit antwoord .... gevolg: de sandra aan het bleiten. Aan de receptie hadden ze het door dat ik niet zo gelukkig was en ze gingen iemand opbellen om mij toch wat bijkomende uitleg te geven. Iets later kwam de receptioniste terug met het antwoord dat ze niets meer bijkomends aan mij konden zeggen, dat ze dus alles al gezegd hebben aan mij, dat ze geen tijd hadden maar dat ik maandag 24/10/2011 het misschiens wel eens kan vragen aan de dokter van het bestralingstoestel. De sandra dus verder aan het bleiten en niet gelukkig. Ik voelde me in een fabriek waar bandwerk gebeurd en ik was het voorwerp op die band. En op de simulatie was het dus de één na de andere.... Toch een pluim voor de receptionist die heel hard haar best gedaan heeft en mij opgevangen heeft. Soms vraag ik me af: ben ik dan de enige die eens bijkomend vragen stelt ....

- botdensiometrie: ik was wat te vroeg op deze afspraak: nog steeds een bleitende sandra. En in de gans van lokaal waar ik moest zijn, at ik al snikkend mijn twee klaaskoeken met 'sjokla'brokske op. Normaal doet sjokla mij altijd plezier maar de brokskes waren te klein ;). Iets later kwam de verpleegster die het toestel van de botmeting bestuurde. En door mijn triestig gezicht wou ze toch wel weten wat er aan de hand was. En voila, een half uur mijn verhaal verteld (ja, als ik begin te vertellen, dan ben je er niet vanaf op 5 minuten é). De tranen werden gedroogd en de meting werd uitgevoerd. Goed nieuws: de waardes zijn nagenoeg dezelfde als in 2006, dus geen verdere botontkalking. Daarna kreeg ik nog een gesprek met de endocrinoloog die vermoedt dat ik vervroegde menopauze aan het gaan ben (ik ben 39 jaar oud) en die zal voorstellen om eens te kijken in mijn bloed naar de hormonenspiegel en afhankelijk daarvan bijkomend hormonen nemen. Verder zou hij mij bijkomend kalktabletten doen nemen maar eerst overleg met hematoloog want blijkbaar zijn die tabletten belastend voor de nieren en vervolgens tweejaarlijks een botmeting. Dus de Sandra was al iets beter gezind met dit toch enigzins goeie nieuws dat na al de cortisone die ik kreeg de botten nog steeds op hetzelfde niveau zitten als in 2006 (weliswaar aan de lagere kant maar nog normale waardes).

En dat was mijn woensdag 19/10/2011: best een emo-dag dus. Op donderdag 20/10/2011 stond ik op met 37,2°C en in de loop van de dag schommelde dit rond de 37°C en tegen de avond zakte het. Zou dit een weerslag zijn van de stress en toestanden van de dag ervoor? 

 

Morgen, maandag 24/10/2011 starten dus de bestralingen: 12 sessies, dagelijk één sessie (uitgezonder in het weekend en op feestdagen). Voor de rest heb ik geen andere afspraken: bloedonderzoek? uitslag NMR? enz... Ik heb dus weeral vragen, benieuwd hoe er maandag op al mijn vragen zal gereageerd worden. 

Maar vandaag heb ik al morele opkikker mijn loopschoenen aangetrokken en naar de Vijfbruggenloop te Kortrijk geweest, waar ik de 5 km deels gelopen en deels gewandeld heb. De vijf bruggen ben ik opgewandeld, de rest heb ik zoveel mogelijk gelopen, traag weliswaar, want lopen was dan ook al een hele tijd geleden (in april was ik begonnen en heb ik zo'n 5 keer gelopen en ervoor nog veel langer geleden). Veerle Tesse begeleide me en zorgde ervoor dat ik goed en wel de finish bereikte in een stralende zonnetje na exact 40minuten (op enkele seconden na) op een afstand van 5 km. Hieronder enkele foto's van de Vijfbruggenloop van een blije Sandra ;):

IMGP1633.JPGIMGP1632.JPG

IMGP1830.JPG

 

 

 

 

 

Voila en nu aftellen tot het einde van het jaar, want tegen het einde van het jaar zouden alle behandelinge er moeten opzitten. 2012 kan alleen maar beter worden :).

Toe de loe,

Sandra

17:29 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

hmm ze mogen ons Sandra nie onderschatten ze ! En prima nieuws van die botten en met de spieren zit dat ook goed want ge hebt da schitterend vlot gedaan vanmorgen, diep respect girl !!! 'k zal alvast wat bijtrainen voor 2012 ;-)

Gepost door: veerle | 23-10-11

héél veel goed nieuws dus met vandaag een fantastische afsluiter erbovenop. Ik hoop dat je morgen al je antwoorden krijgt en ik wens je héél véél moed en sterkte toe voor de komende weken. xxx

Gepost door: Ruth | 23-10-11

Je ziet je genieten op de foto's, sterk ! Na de moeilijke maanden heeft dit waarschijnlijk enorm veel deugd gedaan. Ik zal alweer moeten trainen zodat we nog eens samen aan de start van een marathon kunnen staan, zoals tijdens de nacht van Vlaanderen !!

Gepost door: Wim DE OLIFANT | 24-10-11

De commentaren zijn gesloten.