19-11-11

Korte update

Maandag 14/11/2011 kregen we te horen dat op maandag 21/11/2011 mijn ziekenhuisopname ingepland zou worden. Op dinsdag 15/11/2011 nam ik contact op met de hoofdverpleegster om na te vragen of gekeken kon worden voor een éénpersoonskamer. Heel begrijpelijk dat één week op voorhand moeilijk te zeggen is en zeker moeilijk te beloven is. Het is super druk op de dienst. 

Dinsdagavond 15/11/2011 (na een leuk dagje shoppen en wandelen, met dank aan Frieke) had ik wat moeite aan mijn rechterhand om de sleutel van de achterdeur om te draaien. Nu ik maakte me geen zorgen omdat de rechterhand wanneer mijn hernia opsteekt ook telkens gepaard gaat met gevoelloze uiteinden van wijs- en middenvinger.

 

Woensdag 16/11/2011: de rechterhand was niet echt gebeterd en op donderdag 17/11/2011 mocht ik naar UZ Gent voor verzorging katheder en bij de orthoptist voor mijn oog. Tijdens de verzorging van de katheder vermelde ik wel eens aan de verpleger van mijn hand maar dat dat wellicht met hernia te maken had. De verpleger ging er niet op in en ik jaagde me er ook niet in op, want ik krijg de laatste maanden veel keer te horen dat ik me veel te veel opjaag... En ik vroeg terwijl of kon nagegaan worden of bloedafname via katheder nu wel zou lukken. En jawel hoor, deze keer lukte het en dat maakte mij toch al blij. Daarna naar de orthoptist die met verstomming naar mij zat te kijken hoezeer het oog verbetert was. In die mate zelfs dat zij het niet meer opportuun vond om nog verder bij haar langs te gaan, er is nog een kleine afwijking maar dat zal volgens haar nog verdwijnen. En dan moet je weten dat donderdag een slechte dag was voor mij: ik slaap al een paar nachten slecht door rugpijn en vermoeidheid heeft altijd al een invloed gehad. Ik heb wel wat last van droge ogen en daarvoor mocht ik nog eens bij de oogarts lag. Het was dezelfde oogarts als deze die zei dat het nooit meer volledig ging goedkomen. En natuurlijk kon ik niet laten om onmiddellijk te zeggen dat het volledig goedgekomen is. Hij ging er wijselijk niet op in en bekeek mijn ogen en zag wat droogteletsels en gaf druppelkes mee. En als laaste ben ik nog eens hoofverpleegster geweest ivm opname maandag en had een heel goed gesprek.

Vrijdag 18/11/2011 mocht ik bellen om 14u om te weten welke kamer er zou zijn voor mij. Ze vertelde dat er toevallig een éénpersoonskamer beschikbaar was op het negende. Ik was blij, opgelucht. Ook al had ik de ganse nacht helse rugpijn gehad en had ik een morfinepleister gelegd (25 µg). 's morgens had ik dan ook nog een morfinepil erbij genomen en zo de ganse voormiddag toch kunnen slapen (ik voelde me zelfs een beetje 'licht in het hoofd'). Nadien belde ik de  huisarts op omdat ik vond dat mijn rechterhand achteruit ging qua kracht en ik wou eigenlijk een beetje gerustgesteld worden dat dat mogelijks van mijn hernia was. Rond 14u30 was mijn huisdokter al bij mij en zei dat ik echt wel serieus krachtverlies had, ik verschoot er eigenlijk zelf wel van. Hij zei dat ik onmiddellijk naar spoed moest en hij verwittigde prof Noens. Hij zei: er komt ook geen eind aan bij u é. Tjah, dat gaf me courage ...NOT dus. Wouter was in Brussel aan het werken. Gelukkig kon vriendin Els mij onmiddelijk voeren. Iets voor vier uur was ik dan op spoed.

Na een kort onderzoek op spoed werd besist om mij te laten overnachten en een NMR van de cervecale wervels te nemen. Het waren rare symptonen zeiden ze en volgens hen niet te wijten aan mijn hernia (dorsale wervels). Ik werd door de verpleegsters op de 8ste verdieping prima opgevangen, het was dan ook al tegen 20u tegen dat ik daar was en ik werd in de watten gelegd met nog een heerlijke maaltijd: super!! Ik was op mijn gemak en heb goed kunnen slapen.

Zaterdag 19/11/2011: na de NMR kwam de assistent en vertelde dat er niets te zien is maar dat er ook maandag een NMR van de hersenen gepland was (door de arts van spoed maar door goeie communicatie was ik niet op de hoogte :p). Ik vroeg of ik toch niet naar huis mocht 'in weekend gaan' noemen ze dat. En dat mocht, onder voorwaarde dat hand niet slechter wordt en in overleg met de verpleegsters is afgesproken dat ik zondag 20/11/2011 om 20u terugben. Intussen ook al gehoord dat de éénpersoonskamer die gereserveerd was op het negende verdieping, voor een dringende geval ingenomen was. Voorlopig ben ik ingepland op de achtste verdieping en we zien wel: nen dag met nen keer.

Nu is het dus afwachten op de NMR hersenen: zien ze iets, dan kan het zijn dat ik terug bestraald word. Het is dus ook nog afwachten of de chemo doorgaat....

Wordt nog maar nen keer vervolgd...

 

Slukes,

Sandra

15:40 Gepost door Wilma | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.